Hourglass

Hourglass ‘kan de tand des tijds doorstaan’

Pas in 2020 wordt-ie in gebruik genomen, het zandlopervormige gebouw dat verrijst in Zuidas, op een steenworp afstand van het station, ten westen van de Parnassusweg. Voor die tijd moet er nog veel gebeuren: de daadwerkelijke bouw, het verhuizen van de huurders en het vullen van de hotelappartementen.

Hourglass als project kwam tot leven door de specifieke vraag voor een nieuw kantoorpand van advocatenbureau Loyens en Loeff. En ook specifiek op die plek: in het nieuwe Kenniskwartier van Zuidas. Loyens en Loeff koos er uiteindelijk voor om samen met Sax Vastgoed en architectenbureau Dam & Partners Architecten aan de slag te gaan.

In het voorjaar begint de bouw van Hourglass. Diederik Dam van Dam & Partners Architecten: ‘We zijn al sinds 2013 bezig dus het proces duurt al een tijdje, maar uiteindelijk telt de uitkomst. We hebben nu gewoon wat extra tijd gehad om goed na te denken over het ontwerp. Alhoewel een ontwerp natuurlijk nooit helemaal af is, zelfs niet op het moment dat we straks aan het bouwen zijn.’

Tijdloos ontwerp tussen esthetisch geweld

Hourglass is een project waar veel verschillende partijen bij betrokken zijn. Zo heb je de opdrachtgevers en de uiteindelijke huurders van het gebouw, Loyens en Loeff, maar je hebt ook een partij als Prem Suits, een hotelketen voor long-stay rentals. ‘Er was steeds nauw contact met alle partijen en met Loyens en Loeff in het bijzonder. Zij zijn de initiator om op deze plek dit gebouw te realiseren.’ Er waren verschillende partijen die door Loyens en Loeff gevraagd werden hun plannen te presenteren, maar uiteindelijk verkoos men het ontwerp van Dam & Partners Architecten boven die van de anderen. ‘Vanaf begin hebben we geprobeerd om een ontwerp te maken dat de tand des tijds kan doorstaan. Vooral door het materiaalgebruik is dit volgens mij gelukt. We hebben er expres voor gekozen om niet alles van glas maar juist zoveel mogelijk van natuursteen te maken. Wél met veel grote ramen overigens. Het moet een tijdloze elegantie uitstralen die misschien wat rust brengt in het esthetische geweld waar Zuidas soms onder lijdt.’

‘Natuurlijk vind ik dat er ook heel bijzondere gebouwen in Zuidas staan. Neem bijvoorbeeld die houten school (IKS, redactie). Ik weet niet eens wie de architect is, maar dat is een voorbeeld van mooie eenvoud. Ook het gebouw van Baker & McKenzie is uniek. Niet eens zozeer heel mooi, wel heel eigen.’

Inspiratie

Het gebouw heeft dus gemengde functies met hotelappartementen en kantoren. De begane grond (aan de zijde van de Parnassusweg en aan het toekomstige verlengde stationsplein) moet een ontmoetingsplaats worden met horeca, winkels en voorzieningen. Op de begane grond, in de ‘buik’ van het gebouw, is ook veel plek voor fietsparkeren ingeruimd. En alhoewel de naam anders doet vermoeden, heeft het ontwerp van Hourglass eigenlijk weinig met een zandloper te maken. Dam: ‘Helemaal niks zelfs. De vorm is ontstaan door een visie op het gebruik van het gebouw. Veel gebouwen hebben grote atria, met weinig onderlinge connectie. In Hourglass vind je zowel kleine atria als ook vloeren die helemaal doorlopen van gevel tot gevel. Door het boven en beneden ruim te maken en te tailleren in het midden, zodat we dit principe konden doorvoeren, is de vorm ontstaan. Form follows space.’

Reacties

Vond u dit artikel nuttig?

%Nuttig
van de mensen vonden dit nuttig.

Geef uw mening

Hou me op de hoogte van reacties op dit artikel