Duurzaamheid

Accenture schaakt tegen afval

De koffieprut van Accenturemedewerkers is al jaren geen afval meer. ‘Dat worden oesterzwammen, koffiekopjes of boekjes’, zegt Boudewijn Hamersma, bij Accenture vooral bezig met facilitair en vastgoedmanagement.

Met het koffieverhaal inspireert Hamersma graag klanten, maar zelf is hij er allang niet meer van onder de indruk. In een interview over afval praten hij en zijn collega, impact manager Savitri Groag, liever over ingewikkeldere kwesties. Hoe zorgt de relatief kleine Zuidas-bewoner Accenture – vier verdiepingen in de ITO-toren – bijvoorbeeld voor impact? Dat gebeurt op verschillende niveaus. Groag en Hamersma kijken niet alleen naar het afval bínnen het kantoor, maar ook wat ermee gebeurt als dat het pand heeft verlaten. Wordt het netjes gescheiden afval niet alsnog in de fik gestoken in Polen? En kunnen de buren niet een handje helpen? ‘We schaken op drie schaakborden tegelijk’, zegt Groag.

Elektronische prullenbak

Hamersma en Groags makkelijkste opgave is afval verminderen binnen het kantoor. Accenture experimenteert bijvoorbeeld met verschillende prullenbakken. Binnenkort verschijnen gerecyclede prullenbakken met drie vakken. De zeven verschillende afvalsoorten van hiervoor, bleken te verwarrend. Accenture Zuidas krijgt ook een elektronische prullenbak, die zélf afval scheidt met een camera. ‘Die komt eerst alleen bij de spoelkeuken’, zegt Groag. ‘Gewoon om te pilotten.  Eén zo’n ding kost al 7.500 euro, dus we willen eerst kijken of het werkt.’ Hamersma keek samen met de startup Wastewatchers naar voedselverspilling en eetpatronen van het bedrijf. Zo leerden ze dat vlak na het weekend vooral gezonde producten het goed doen. Pas op vrijdag  zijn dat – natuurlijk – de borrelhapjes.

De zeven verschillende afvalsoorten bleken te verwarrend.

Soep en laptops

Door alles te meten en daar actie op te ondernemen verminderde de voedselverspilling in de catering. De kantine gooit bovendien een stuk minder soep weg nadat de tien literpannen zijn verkleind.  Ook nog vóór de voordeur van Accenture probeert Hamersma het afval te verminderen. Hij regelde dat laptops tegenwoordig niet meer per stuk worden geleverd, verpakt in allerlei lagen plastic en ander verpakkingsmateriaal, met soms ongebruikte accessoires. De laptops komen nu in grotere aantallen binnen en accessoires volgen op aanvraag.

Onhandig systeem

Wat er met het afval van Accenture gebeurt is een ander punt van aandacht. Dat bepaalt de afvalbeheerder van de ITO-toren. ‘Wij waren aardig op dreef met de vorige gebouwbeheerder en hun afvalbeheerder’, zegt Hamersma. Ze voerden gesprekken over bijvoorbeeld het recyclen van plastic. Maar toen kwam er een nieuwe gebouwbeheerder én afvalbeheerder. ‘Dan begin je weer vanaf nul’, zegt Hamersma. ‘De nieuwe verwerker kan ons niet laten zien waar het afval precies heengaat.’ Hamersma verbijt zich over het onhandige systeem van gebouwbeheerders. Zij verdienen vaak meer als huurder meer stroom of water gebruiken. Ook in het geval van afval worden gebouwbeheerders de niet-duurzame kant op geprikkeld, legt Hamersma uit. ‘Met één afvalverwerker is het makkelijk regelen en krijg je korting op het volume. Als je een specifieke stroom apart houdt, verlies je daar alleen maar op.’ Om het systeem te veranderen, moeten gebouweigenaren meer aan duurzaamheid denken. Daarmee lijkt nu een beginnetje gemaakt in de ITO-toren. De eigenaar van de toren is met Zuidas-huurders in gesprek over dit soort thema’s. Nog niet direct over afval, maar wel lokaal opgewekte energie. ‘Er gebeurt nog niets concreets’, zegt Hamersma. ‘Maar het gaat om de mindshift.’

Geen restafval meer

De ITO-eigenaar kregen Hamersma en Groag te pakken via het derde schaakbord waarop Accenture strijdt tegen afval: die van de hele regio Zuidas. In de Green Bussiness Club besloten dertig ceo’s om in 2030 geen restafval meer te produceren. Groag zit in het bestuur van de club en begrijpt steeds beter dat dat plan best ambitieus is. ‘Afval is zo’n complex vraagstuk. Het is nu bizar geregeld. De ene heeft een shredder en wil dat zijn afval maar één keer per twee maanden wordt opgehaald. De ander wil dat juist drie keer per dag, omdat het anders gaat stinken.’ Er zijn nog veel meer verschillen. Hebben beheerders een contract voor één of drie jaar? Voor drie of meer afvalstromen? Doet de verwerker aan voor- of nascheiding? Groag: ‘Dat landschap moeten we eerst in kaart brengen.’

 

Afvalhubs

De Green Business Club doet nu een nulmeting. ‘Dat maakt al dat je er efficiënt naar gaat kijken’, zegt Groag. ‘En we praten over afvalhubs. Een papier-hub bij de VU, een plastic-hub hier, en een hout-hub bij de RAI bijvoorbeeld.’ Die laatste zette volgens Groag alvast een eerste stap als goed voorbeeld voor Zuidas. ‘De RAI heeft geregeld dat al het afval hun bezit blijft en dat zij dus zelf bepalen wat ermee gebeurt.’ Dat is natuurlijk nog niet zo bij de ITO-toren met meerdere huurders. Wat als de eigenaar, beheerder of afvalverwerker zich niets aantrekt van al hun mooie scheidings- en hubplannen? ‘Dan brengen we het zelf wel naar de hubs’, zegt Groag. ‘Ja’, roept Hamersma. ‘Desnoods achterop mijn fietsje.’

Reacties

Vond u dit artikel nuttig?

%Nuttig
van de mensen vonden dit nuttig.

Geef uw mening

Hou me op de hoogte van reacties op dit artikel

10 januari 2020 | 21:55

Y Meijer

Heel duidelijk artikel waaruit blijkt dat er nog veel moet gebeuren qua mindshiften. Keep going!

Schrijf een reactie
1
+1