Kindercampus Zuidas krijgt daktuin met watervallen

Boven de nu nog kale zandvlakte waar de nieuwe woonbuurt Ravel moet verrijzen, steekt sinds kort de nieuwe Kindercampus Zuidas zijn kop uit. In februari 2025 bereikte het gebouw, met zijn bescheiden vier verdiepingen, zijn hoogste punt. En dat is best snel – de eerste palen voor het nieuwe onderkomen van de basisschool gingen immers nog geen jaar geleden de grond in. ‘Het gebouw mag dan niet bijzonder hoog worden, de bouw ervan vormt best een uitdaging’, zegt uitvoerder Gerald Prins van De Geus Bouw. ‘Dat heeft niet zozeer met de constructie te maken, maar echt met details in de afwerking.’

Als voorbeeld noemt Prins de twee waterbergende daken (retentiedaken) die helemaal bovenop het gebouw komen. De daken bestaan uit een aaneenschakeling van kratten die regenwater opvangen en vertraagd afvoeren. ‘Het opgevangen water zal via twee watervallen over de gevel naar het dak van de lagergelegen verdieping stromen’, laat hij ons zien wanneer we bovenop het gebouw staan. ‘Op die lagergelegen verdieping komt een groene daktuin waar het water dan als een soort beekje doorheen stroomt. Vervolgens wordt het afgevoerd naar de tuin van de school op de begane grond.

We schreven al eerder over die daktuin, ook wel ‘het groene atelier’ genoemd. De tuin vormt straks de kers op de taart van het nieuwe pand voor de Kindercampus Zuidas. Het wordt een educatief dakterras met een moestuin en plek om les te geven. ‘Die watervallen van opgevangen regenwater zijn bijzonder: zoiets zie je nergens’, zegt Prins. ‘Maar dat soort zaken vergen ook creativiteit. Je wilt een harde steen hebben waar het water goed overheen stroomt, niet te poreus. Tegelijkertijd mag het water niet bevriezen als de temperatuur onder nul komt – iets wat juist gebeurt bij een harde steen. We denken nu aan graniet.’

Wanneer we onze ronde maken door het pand wordt net de laatste hand gelegd aan de dakbedekking. Nog even en er kan gestart wordt met het aanbrengen van de waterbergingen én de zonnepanelen. Maar dat niet alleen. Prins: ‘Het gebouw is nagenoeg waterdicht. Deze week (maart 2025) starten we met de afbouw. Zo liggen alle buizen voor de vloerverwarming op de benedenverdieping op hun plek en beginnen we binnenkort met het storten van de cementen dekvloeren. Maar denk ook aan het plaatsen van de binnenwanden en het glaswerk.’ Deze maand nog wordt een start gemaakt met het aanbrengen van de zandkleurige bakstenen gevel.

Ook het plaatsen van glas zal hier en daar de nodige uitdagingen met zich meebrengen, vertelt Prins. Dat wordt duidelijk zodra we ons naar de bovenste, extra hoge verdieping begeven, die geschikt is voor een gymzaal. ‘Zoals je ziet krijg je hier straks ramen die de hele verdieping beslaan, van vloer tot plafond’, zegt hij. ‘Dat maakt de gymzaal straks heel licht en toegankelijk. Die ramen zijn ook heel groot en niet te vergeten zwaar – ze zijn gemaakt uit speciaal veiligheidsglas. Om ze te plaatsen moet eerst de steiger weg, anders krijg je ze simpelweg niet ingehesen.’

Toch zou je zeggen dat het bouwen op zo’n uitgestrekte vlakte ook veel (logistieke) voordelen met zich meebrengt, zeker wanneer je de locatie vergelijkt met andere plekken in Zuidas. ‘Vergis je niet’, zegt Prins. ‘Bedenk je ook dat we pal naast het huidige pand van de Kindercampus bouwen (de nieuwe school ligt maar zo’n honderd meter westwaarts, redactie). En aan de andere kant is onlangs de bouw van woontoren Ravelly gestart. Even een grote kraan neerzetten, dat gaat niet zomaar. Net als elders in Zuidas is het ook hier passen, meten, en steeds weer creatieve oplossingen bedenken.’