Boven Brittenpassage komt het aan op details

Na jarenlang bouwen komt het plots wel heel dichtbij: over een luttele vijf maanden stappen reizigers vanuit de gloednieuwe Brittenpassage in de trein en metro. Dat betekent niet dat de bouwers van Bouwcombinatie Nieuw-Zuid (BCNZ, bestaande uit Mobilis, Boskalis en Van Gelder) die laatste paar maanden op hun lauweren kunnen rusten. Er is werk aan de winkel, en dat zit met name in de afwerking. ‘Details, details, details’, lacht Rodney Ikelaar terwijl hij vertelt over wat er allemaal nog moet gebeuren. ‘Denk aan het afwerken van de bestrating van de perrons, alle hoekjes en aansluitingen moeten kloppen. We gaan nog installaties testen. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ja, wij zijn de hele zomer zoet.’

Datzelfde geldt voor de zogenaamde daklichten. Deze grote lichtkoepels tussen de metrosporen laten veel natuurlijk daglicht binnen in de nieuwe passage. Ikelaar laat ze ons van de bovenkant zien – op het eerste gezicht inderdaad geen bijzonderheden. ‘De glasplaten zijn gebogen, zo ontstaat die koepelvorm. Maar geloof jij het, als ik zeg dat de glasplaten kaarsrecht zijn aangeleverd?’ Ikelaar legt uit hoe de platen zijn bevestigd: eerst bouwde BCNZ de stalen constructie, daarna werd het zogenaamde ‘koud gebogen glas’ door middel van trekspanning ter plekke gebogen en in het frame vastgezet. ‘Daarvoor moest het overigens minimaal 15 graden zijn buiten, anders kan het glas springen. De meesten van ons hadden nog nooit gezien hoe glas ter plaatse op de bouwplaats gebogen wordt. We stonden vol bewondering toe te kijken.’

We gaan nog verder omhoog, de perronkappen op. Eenmaal bovenaan de steile bouwtrap zien we een prachtige groenstrook liggen. ‘Na het plaatsen van de metroperronkappen hebben we niet stilgezeten,’ zegt Ikelaar bij het zien van onze verbazing. ‘We hebben hier zonnepalen geplaatst en groendaken aangelegd. Later doen we precies hetzelfde boven op de kappen van de treinperrons. De daken zorgen voor een vertraagde waterafvoer en een betere biodiversiteit. Bovendien verminderen ze hittestress.’ Overigens was het aanvoeren van al die panelen en het groen geen sinecure, zegt Ikelaar. ‘Dat komt omdat we, nu de nieuwe metroperrons bijna klaar zijn, amper nog bouwterrein boven de Brittenpassage over hebben. Bij alles wat we aanvoeren moeten we extreem voorzichtig zijn.’

Op de plek van de nieuwe metroperrons, lag voorheen een grote zandbak. Hier, tussen de metro- en treinsporen, bevond zich het bouwterrein waarvandaan we onder andere delen van het dak van de Brittenpassage voorbouwden. De smalle inrit naar dit terrein vanuit de Parnassusweg, zal binnenkort verleden tijd zijn. ‘We verlengen nu alvast het spoor van de Noord/Zuidlijn tot over de Parnassusweg, voor het geval de lijn in de toekomst naar Schiphol wordt doorgetrokken’, wijst Ikelaar. ‘Met ieder stukje spoor richting de Parnassusweg wordt het bouwterrein kleiner, een hele uitdaging. Juist in deze laatste maanden moeten we dus extra creatief zijn met de ruimte.’

De Brittenpassage vormt een onmisbaar onderdeel van de grootschalige vernieuwing van station Amsterdam Zuid, dat al jaren uit zijn voegen barst. Met de opening van de extra reizigerspassage krijgen reizigers weer een modern station. Zo is er een fietsenstalling met plek voor 2.000 fietsen, en komen er roltrappen en liften naar de perrons. In de 15 meter brede passage komt een uitgebreid aanbod aan winkels. Zodra de Brittenpassage opengaat, sluiten we de huidige reizigerspassage (Minervapassage) enkele jaren voor een grootschalige verbouwing. Deze passage wordt in de toekomst drie keer zo breed (van 12 naar 40 meter) en bijna twee keer zo hoog (van 2,5 naar 4 meter) als nu het geval is.